10 Years Challenge

Imposante transformaties van 10 jaar geleden tot nu. Dat zijn de collages die ik deze week al te vaak tussen deze 2 tijdmarges op Instagram mocht waarnemen. Dit nieuwe begrip wordt opgemerkt onder de hashtag tenyearschallenge. Een tendens die me zelf ook curieus maakt hoe hilarisch ik er in een schim van 10 jaar geleden uitzag. Maar het blijkt een verloren zoektocht te zijn in het archief van 2009. Ik heb destijds heel wat foto’s rond die periode verwijdert, dat ik niets anders terug vind dan lege fotomappen, uitgevoerd door het lege gevoel die met toen volledig bezat. Hoe symbolisch eigenlijk.Lees meer »

Dag 2018

Dag 2018. Ik mocht je starten in Parijs met trouwe vriendin Lisa. Eventjes citytrippen naar de stad der liefde, was een belofte die van ons tijdperk in het middelbaar werd waargemaakt. Alsook was het de nodige ontspanning in een periode van stressvolle werkloosheid. Wat ik toen nog niet van je wist was wat stressvolle werkloosheid inhoudt, na het pas zelf voor maanden te zijn. Maar uiteindelijk werd er over gans je tijdlijn wel interessante werkervaringen op de palmares bijgeschaafd. De strubbelingen hierbij zoals de sjoemelende werkgever, het werkongeval bij de sjoemelende werkgever, en de dunne grens tussen werk & privé op mijn huidige job, liet ik er dan maar gewoon bijhoren.

Lees meer »

Nieuwe kerstcoupe

Ken je dat, het gevoel dat je net van de kapper komt? Eigenlijk toch ook wel een beetje het gevoel dat je er opnieuw tegenaan kunt? Ik had het dinsdagochtend toen ik een aantal cm korter door het leven ging. Eens voor de verandering via een onbekende kapsalon-deur. Dik tevreden ben ik wel, over zij die me al even onbekend is, me voor de feestdagen een nieuwe kerstcoupe bezorgde. Maar anderzijds haat ik het toch ook een beetje, het-net-van-de-kapper-gevoel. De schaar zit er dan nog teveel in, hoe ik dat zo zeg, waardoor ik me de eerste dagen na de kapper altijd minder vertoonbaar voel. Lees meer »

Happy diabetic challenge

Al een week doe ik op de stories van mijn Instagram mee aan de Happy Diabetic Challenge. Heel wat mensen met diabetes over gans de wereld, waaronder dit jaar ook mezelf, doen hier aan mee. De fantastische Leah bedacht een tijdje terug namelijk een creatieve manier om diabetes met positieve bewustwording in de kijker te zetten. Iedere dag wordt er een foto van een onderwerp gepost dat in de challenge wordt gevraagd. Nu een challenge is het zeker, vooral dan toch erg intensief. Ik doe nu nog maar mee voor een week, maar het plan zou dus wel zijn de volledige maand uit te doen.Lees meer »

Vroeger & nu

In een vluchtige terugblik herlees ik al mijn schrijfsels hier op sugarandisck nog eens opnieuw, en ik bemerk me dat ik al aan mijn achttiende blogpost zit. Verder bemerk ik me nog meer dat er in mijn artikelen toch vaak wordt terug geblikt naar het verleden. Een verleden waarin ik destijds maar moeilijk mijn diabetes kon aanvaarden. Toch zal er nooit een zwart-wit contrast bestaan tussen wat er vroeger slecht ging, en met wat er nu goed gaat. Nu heb ik namelijk ook nog altijd dextro-containers vol met hypo’s, en overlopende watertonnen aan hypers. Nu is mijn bloedsuikerspiegel ook nog altijd een achtbaan die niet aan de veiligheidsnormen voldoet, doordat er gewoon geen stopknop aan zit. Nu vind ik diabetes nog altijd even messed up als toen het bij me werd gediagnosticeerd. Misschien nu stiekem zelfs nog een beetje meer als toen.

Lees meer »

Uitstel en afstel

Vandaag is het 3 oktober, de dag waarop mijn nieuwe afspraak bij de endocrinoloog plaatsvindt, nadat ik de oorspronkelijke van eind augustus had verzet. Of het is te zeggen, dat zou vandaag normaal gezien hebben plaatsgevonden op 3 oktober, want met veel spijt in het hart heb ik deze afspraak ook opnieuw moeten uitstellen. Dit keer naar volgend jaar, zodat mijn vroege voornemens om nooit geen doktersafspraken in 2019 meer te verzetten, tevens ook meteen zou worden waar gemaakt.Lees meer »

Graden – deel 3

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

3 weken verder met 2 zomersproeten en 1 belofte minder, is er van het koolhydraten afwegen nog altijd niets in huis gekomen. Tijdens die 3 weken ben ik voor de verandering wel in een ander huis terecht gekomen. Weg van de vertrouwde en geliefde westhoek, verhuisde ik voor mijn nieuw werk naar de Kempen. Vol euforie en spanning naar de nieuwe uitdagingen die me daar te wachten staat, heb ik mijn intense zomer reeds al achter me kunnen laten. Toch blik ik er zeker ook op terug met dankbaarheid.Lees meer »

Graden – deel 2

Alles begon zoals altijd erg veelbelovend. Twee dagen na mijn koolhydraten-belofte aan de professor, dat op zich ook best wel iets veelbelovend is, begon ik terug te werken na een deprimerende periode van sollicitatiegesprekken. Ironisch genoeg vond er voor deze job juist geen sollicitatiegesprek plaats. Alles ging er gewoon wat losser en chaotischer aan toe, waar mijn eigen nonchalance goed bij aansloot. Het was een kleinschalige opvang die nog niet zolang bestond. Ik werkte er in een leuk team tezamen met mijn werkgever en nog een andere collega. Hierdoor gaf het zoekende aspect me veel uitdaging. Bovenal deed ik het werk met de kinderen dan ook gewoon graag.Lees meer »

Graden – deel 1

Op maandag 23 april had ik een consultatie bij een endocrinoloog in het Universitair Ziekenhuis te Gent. Het persoonlijk voornaamwoord “mijn” kan ik hier niet voor endocrinoloog plaatsen, aangezien ik in het UZ daar geen vaste arts voor toegewezen krijg. Dat is een systeem dat ik ondertussen al met de jaren gewoon ben geworden. Het individuele contact met mijn anders wel vaste diabeteseducator en diëtiste (die tevens ook diabeteseducator is), maakt dit ter compensatie voor mij meer dan goed. Daarnaast heb je dan ook nog de professor die ik dan weer een paar keer om de zoveel jaren zie. Lees meer »

Paardenbloemen

www.sugarandsick.com21

Altijd maar zoekend naar de gepaste paardenbloemachtergrond voor mijn blog, en altijd maar denken die te hebben gevonden, ben ik nu voornemend dat het gewoon zo is. Ik ben nog meer voornemend zelfs om die voor nu toch even zo te behouden. Daarmee bedoel ik hooguit een jaar voordat ik het niet meer passend ga vinden, en er een nieuwe zoektocht wordt gestart om het “perfecte” vervangende alternatief ook niet echt meer passend te vinden. Tot dan hoop ik vooral nu toch bij mijn keuze te kunnen blijven.Lees meer »

Keelontsteking

Een nieuwe werkweek meldt zich aan. Een niet zoals vorige week, want het zal er deze keer een zijn zoals het in mijn contract vermeld staat, om fulltime te werken. Vorige week was ik dan ook gewoon op. Gelukkig niet op van diabetes, wat vroeger wel nog anders is gebleken. Wel op van een domme keelontsteking met een zelfs nog dommer abces aan toe. Hierdoor kon ik amper eten en drinken. Voor een diabeet die niet echt aan “low carb” doet, om dat maar op zijn zachtst te zeggen, was ik zo al snel aan het uitdrogen. Het kwam uiteindelijk op een punt waar baxters met vocht, antibiotica en pijnmedicatie plotseling door mijn fragiele aders liepen. Hoe ik precies op dat punt ben gekomen?Lees meer »

Waterpomp

Afgelopen zondag heb ik in de Rozenbroeken nu echt eens een leuke dag gehad. Dat was het te samen met Marie & Renée, 2 vriendinnen die me nauw aan het hart liggen. Of om het onder de term te plaatsen waarmee ik als tiener ben opgegroeid, van die BFFE’s. Nochtans zien we elkaar in het dagelijkse leven niet zo vaak, maar als we elkaar zien, maken we er sowieso altijd het allerbeste van. Meer moet dat niet zijn, want meer denk ik dat die 2 op hun allerbest dan ook gewoon niet aankunnen. (laughing out loud)Lees meer »

Geroepen snoepen

Misschien las je eerder al mijn blogpost Solliciteren voor diabetes, toen ik hopeloos van plan was om bij diabetes te gaan werken? Wel, gelukkig bleek dat niet nodig te zijn. Sinds enkele weken heb ik een job in het Rabot, een multiculturele wijk te Gent, die me erg naar behoren aanspreekt om in te mogen werken. Ongevraagd zoals hij dat altijd doet, gaat diabetes natuurlijk ook gewoon mee naar dat werk. Maar dat kan en mag blijkbaar, door 2 lieve collega’s waarbij het ook kan en mag daar open over te zijn. Een garantie dat trouwens ook niet altijd piece of cake is met diabetes op het werk, lijkt me zo.Lees meer »

Antwerp 10 miles

De Antwerp 10 miles op zondag 22 april 2018. Ruim 28.000 deelnemers uit meer dan 125 verschillende landen lopen 16,09 km in temperaturen van 25 graden. Zo moesten ongeveer een 300 lopers beroep doen op de medische zorgen van het Rode Kruis. Een 40-tal daarvan werden nog eens afgevoerd met een van de 22 hiervoor ingezette ziekenwagens,  verspreid over 7 ziekenhuizen. Ja die hitte, hij zorgde ervoor dat de 33ste editie tevens de warmste was ooit. Dezelfde editie waar diabetes en ik dan ook maar eens dachten aan deel te nemen. Maar dat bleek nog niet eens zo verkeerd gedacht.Lees meer »

Een mijlpaal

www.sugarandsick.com14Ik kan er niet meer onderuit. Morgen zijn het de Antwerp 10 Miles, en ik vrees er nu echt niet meer onderuit te kunnen. Nochtans heb ik genoeg redenen om dat wel te doen, zoals gewoonweg niet genoeg voorbereid te zijn. Toch niet als je nog nooit 16 km achter elkaar hebt gelopen. Dus ergens snap ik nog altijd niet waarom ik dat morgen dan wel zo achter elkaar zou doen. Een verborgen kracht diep in mij gelooft alvast dat ik het kan. Alhoewel die verborgen kracht ze wellicht zelf niet hellemaal van achter bij elkaar heeft, is die er toch om er alvast in te geloven.Lees meer »