Hier ben ik dan

www.sugarandsick.com1

Laten we een blog beginnen, en laten we vooral vandaag eens een blog beginnen. Ik heb het namelijk nogal voor van die impulsieve plannen. Toch komt dit idee niet zomaar uit de lucht vallen. In mijn hoofd speelt het zich namelijk al langer af om te gaan bloggen, en tegenwoordig met mijn eeuwig gepieker en getwijfel, ook best wel veel. Dus dacht ik deze stap maar te zetten. Eh voilà, hier ben ik, met mijn eigen blog over mijn eigen diabetes dan nog wel. Die diabetes dat een grote 8 jaar geleden wel zo paf uit de lucht kwam vallen. Alsook die diabetes, die naast het eeuwig gepieker en getwijfel in mijn hoofd, zich ook overal ergens anders in mijn leven gaat wroeten.

In mijn onderbroek, waar ik ’s nachts mijn insulinepomp draag. Op mijn bovenarm, waar uiterst vreemden soms nogal onbeleefd doen over de sensor die er daar pronkt. In volle containers met al het afval van zo’n pronkende sensor op je bovenarm, waar mijn ecologische zelve echt niet over te spreken is. Om 3u48 ’s nachts op mijn radiowekker, wanneer mijn pomp het interessant vindt een of andere melding te geven.

In het frigovak links onderaan, waar er zowel insuline te vinden is in spuiten en ampullen. Bovenaan het frigovak met spuiten en ampullen, waar ik altijd een levensreddend capri-sunnetje kan terug vinden bij de zoveelste hypo. Alhoewel het tegenwoordig meer de nono’s van de Aldi zijn. In mijn bloed, waar de glucose er vaak eens te laag of te hoog aan toe gaat, en dat eigenlijk nog maar op zijn zachts uitgedrukt.

Op mijn Instagram, waar ik dagelijks geïnspireerd wordt van zoveel diabuddy’s over heel de wereld.  In het ziekenhuisbed, waar ik ooit al stuntelend en wel ging slapen voor mijn eerste insulinepomp. In het ander ziekenhuisbed, waar ik ooit al stuipend en wel wakker kwam van mijn eerste coma. Alsook hier en nu op deze nieuwe blog, waar ik hoop om al die plaatsen, momenten, en ervaringen met anderen te kunnen delen.

Hoe cliché het dan ook klinkt. Want tegenwoordig ben ik al lang niet meer de enigste die een wordpress-account gaat aanmaken om eens iets met anderen te gaan delen. Ook niet als het over diabetes gaat. Dat is dan ook de reden waarom mijn eeuwig gepieker en getwijfel zolang de bovenhand nam. Gewoon uit angst om een cliché te zijn.

Tot voor kort wist ik dan ook van niets beters, maar dan besef je plots dat er best wel veel mensen diabetes hebben. Vorig jaar zouden dat er wereldwijd nog zo’n 442 miljoen zijn geweest, en het aantal mensen met diabetes blijft maar epidemisch toenemen. Net zoals het aantal bloggers ermee dat doen. Dat is nu eenmaal gewoon hoe het is.

Iedereen heeft zijn verhaal. Of je die nu schrijft, vertelt, zingt, schreeuwt, mompelt, of liever gewoon voor jezelf houd. Het is ieder te bepalen wat met zijn verhaal te doen. Als je daarvoor dan per se een cliché moet zijn, so be it. Tegenwoordig zijn we meer bang om cliché te zijn, dan onszelf. Dus hoe angstig het idee van een nieuwe blog mij hier en nu ook lijkt, mijn impulsieve kronkels proberen het graag alvast eens uit. En als het me niet bevalt, dan vindt ik sowieso wel een andere manier om over mijn diabetes te schrijven, vertellen, zingen, mompelen, of schreeuwen. Alleen zal zwijgen alvast geen optie zijn.

www.sugarandsick.com2

10 gedachtes over “Hier ben ik dan

  1. Lieve tante , zelf kan ik nog niet praten juist zeggen wat ik wil Diiii! Of hoe jij het zegt didier! Maar toch even een woordje van mij voor jou. Een goed jaar en half geleden was je nog cerieus wie ik was.. 9 maanden later was ik daar! Je was zo blij! Nu 1 jaar later hebben we al veel gelachen, gespeeld! Daarom noem ik jou ook zotte tante! Of tante me de rare dingentjes! Ja ik mocht ook al eens kijken naar dat bakje dat met een touwtje aan jou hangt en keer op duwen, ook met je meter spelen vind ik oooo zo leuk! Ik ben nog zo klein maar voor mij is dit normaal dat bakje die meter! Het gewoon zo is mijn tante! Dus tante we ( mama , papa en ik) kennen je nu al zooolang en altijd met de zelfde dingetjes dus dat is niet abnormaal! Tante ik zie je graag! Je bent een super sterke tante die veel van die ‘’dia’ beestjes heeft en ze ook kunt verslaan! Trots op jou dat je dit in zo’n mooie woorden kan neerschrijven ! Dikke kus Lotte x

    Liked by 1 persoon

    • OOH LOTJE DIDIER KALINE TOCH !!!

      Jij weent als je moe bent of tandjes krijgt. Wel zotte tante weent een beetje van jou reactie. Jij bent trots op mij dat ik dit in zo’n mooie woorden kan omschrijven? Maar wat dacht je van jou nog zoveel mooiere woorden! Echt bedankt, jullie zijn stuk voor stuk alle 3 toppertjes.

      Zotte tante krijgt trouwens een nieuw bakje met een touwtje aan, dus heb jij er gewoon een nieuw stuk speelgoed bij.

      Dikke kus terug!
      X

      Like

    • Hej ma chicka,
      Ooh bedankt hoor. Ik ook altijd trouwens naar die blogpostjes van jou.
      Kijk jij er anders nog eens voor dat ik jou kan volgen op wordpress?
      Groetjes, en we zien elkaar snel!
      Xx

      Like

  2. Hey Sielke,
    Ik vind het dapper hoe je er over kan schrijven. We zaten samen in de klas toen je de diagnose kreeg. Toen had je het een stuk moeilijker hiermee!
    Het is knap van je de blog

    Like

    • Heej,

      Zo leuk om nog eens vanj te horen! Enjah hoor, toen ging ik er toch wel anders mee om dan nu. Bedankt voor de lieve reactie! 😊

      Vele groetjes!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.